Το Πολυτεχνείο ζει!

Τη μέρα αυτή που διάλεξα
εδώ μπροστά σας να σταθώ
τραγούδια και μισόλογα
στο φως να καταθέσω

Πώς πήρα τέτοια απόφαση
δεν ξέρω αν θ’ αντέξω
η μέρα αυτή θυμίζει μακελειό

Νοέμβρης ήταν η χρονιά
κι εδώ γινόταν του χαμού
εγώ ήμουν δεκαεννιά
κι αυτή εβδομηντατρία

Και να που ερωτεύτηκα
κάποια χρονολογία
κι ο έρωτας κρατάει για καιρό

Μα έχει ο καιρός γυρίσματα
μεγάλωσε κι αυτή κι εγώ
μεγάλωσαν κι οι φίλοι μου
εκεί γύρω στα σαράντα

Στα κόμματα γαντζώθηκαν
κι εγώ δεν ξέρω τι να πω
και άλλοι στο σπιτάκι τους για πάντα

Η απόσταση μας έσωσε
μα οι θύμησες πληγώνουν
και λέμε σαν βρισκόμαστε
τα ίδια και τα ίδια

Μα νιώθω σαν μικρό παιδί
που πάλι το μαλώσανε
και φεύγω σε μια άγονη επαρχία

Κοιτάζω πάλι πίσω μου
δυο γιους απόκτησα κι εγώ
δεκαεννιά Νοέμβρηδες
μου βάρυναν την πλάτη

Σημαίες και γαρύφαλλα
εμπόριο κι απάτη
και λόγοι επισήμων στο κενό

Κρατάω το στόμα μου κλειστό
τα χείλη μου ματώσανε
κι αυτοί που μας προδώσανε
ανέραστοι να μείνουν

Κουφάλες δεν ξοφλήσαμε
αυτό έχω μόνο να τους πω
τα όνειρα των εραστών δε σβήνουν. Υ.Γ Το Πολυτεχνείο ζει και εμπνέει. Και όποιος επέλεξε να αλλοιώσει τα μηνύματα και τα συνθήματα του και να απλοποιήσει τους στόχους και τις επιδιώξεις του, πολύ σύντομα θα αντιληφθεί, πως οι ιδέες και η Ιστορία, ούτε διαγράφονται, ούτε παραγράφονται.

Μπορείς να μιλάς,ή πρέπει να παίρνεις άδεια?

Σήμερα το βράδυ επιτρέψτε μου να φιλοσοφήσω, κινούμενος μεταξύ, απορίας, ειρωνείας και θυμού.
Παρακολουθώντας το "φιλμ" της ζωής μου, με βρίσκω πάντα να λέω όσα με "έτρωγαν" , χωρίς να λογαριάζω αν πρέπει, ή αν θα αρέσουν.
Φτάνει που άρεσε σε μένα.
Και πάντα βέβαια θυμάμαι, την θύελλα που ξεσπούσε, από όλους αυτούς που δεν τους άρεσαν.
Όταν ήμουνα πολύ νέος, δεν το άκουγα καν. Μεγαλώνοντας  άρχισα να αναρωτιέμαι αν τελικά, μπορούμε να πούμε και να γράψουμε, όλα αυτά που νιώθουμε?
Αν αξίζει?
Αν έχει νόημα?
Αν προσφέρει κάτι σε κάποιον?
Τώρα πια ,στα ήντα και βάλε, κατέληξα να πω με βεβαιότητα, πως ναι αξίζει.
Αξίζει για μένα.
Επιτρέψτε μου λοιπόν αγαπητοί φίλοι-τωρινοί, πρώην, επόμενοι-να συνεχίσω να γράφω και να λέω ότι με ευχαριστεί.
Μην αναζητείται πάντα, το γιατί.
Δεν είναι πάντα υποχρεωτικό να κάνουμε κάτι επειδή υπάρχει λόγος.
Υπάρχει και ο εαυτός μας.
Και πραγματικά αν αυτός δεν είναι ευχαριστημένος, δεν δίνω δεκάρα, για να ευχαριστήσω οποιονδήποτε άλλον...……..

Υ.Γ :Εννοείτε πως σε όποιον δεν αρέσουν αυτά που γράφω, μπορεί να μην με διαβάζει. Μπορεί να με μπλοκάρει. Μπορεί να με αγνοήσει. Μπορεί να "αλλάξει κανάλι".
Εγώ εδώ θα είμαι έτσι και αλλιώς, και θα γράφω τις "παλαβομάρες" μου...….

 Ζαφείρης Στέφανος
(Ομιλών χωρίς άδεια)

Η επίκληση της συναίνεσης "a la carte" στον Δήμο Ωρωπού και οι αιτιάσεις που δεν πείθουν.

Μια πολύ δύσκολη κατάσταση έχει δημιουργηθεί σε ολόκληρη την Ελλάδα, στο επίπεδο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, μετά τις τελευταίες Εκλογές που πραγματοποιήθηκαν με την Απλή Αναλογική.
Έχουν προκύψει Δημοτικά Συμβούλια, στα οποία δεν υπάρχει πλειοψηφία και δεν υπάρχει και η διάθεση για δημιουργία συναινετικού κλίματος και ευρύτερων συνεργασιών.
Ένα γεγονός που έχει σαν φυσική συνέπεια του ότι ναι μεν εφαρμόστηκε η απλή αναλογική, αλλά δυστυχώς δεν έχει καλλιεργηθεί σε όσους ασχολούνται με τα κοινά η ανάλογη νοοτροπία, με αποτέλεσμα να αποβεί "δώρο άδωρο" και να δημιουργήσει ,αντί να λύσει προβλήματα.
Αυτό βέβαια δημιουργεί πλέον σε πανελλήνια κλίμακα-και της περιοχής μας συμπεριλαμβανομένης-μια κατάσταση δύσκολη, με φαινόμενα ακυβερνησίας και κωλυσιεργίας, που καθυστερούν την λήψη σημαντικών αποφάσεων για την λειτουργία των κατά τόπους Δημοτικών Οργανισμών.
Επιβάλλεται να επικρατήσει η λογική και η σωστή νοοτροπία, που θα βάλει μπροστά το κοινωνικό συμφέρον και θα αφήσει σε δεύτερο πλάνο, τις όποιες προσωπικές ή πολιτικές βλέψεις.
Ταυτόχρονα όμως εμφανίζεται και ένα άλλο φαινόμενο, που προβάλλεται κυρίως από τις παρατάξεις της αντιπολίτευσης, οι οποίες βασιζόμενες στην μη ύπαρξη αποφασιστικής πλειοψηφίας, ζητούν ούτε  λίγο ούτε πολύ να συνδιοικήσουν και να συναποφασίζουν.
Αυτό το αίτημα, σε κάποιες περιπτώσεις έχει και νόημα και βρίσκει και ανταπόκριση, εκεί που δεν υπάρχει παρελθόν διοίκησης, από παρατάξεις που σήμερα βρίσκονται στην αντιπολίτευση.
Τι γίνεται όμως σε περιπτώσεις-όπως του δικού μας Δήμου- που έχει προϋπάρξει Διοίκηση, από την νυν Αντιπολίτευση?
Υπάρχει σαφώς ένα ιστορικό που δεν ευνοεί την συνεργασία.
Αν δούμε σαν παράδειγμα τον δικό μας Δήμο, η νυν μείζων αντιπολίτευση, διοίκησε την προηγούμενη πενταετία, χωρίς φυσικά να έχει καμμιά διάθεση συνεργασίας με την νυν Δημοτική Αρχή. Το αντίθετο μάλιστα. Διοίκησε σε ένα κλίμα αντιπαραθέσεων και συνεχών συγκρούσεων, που προέκυπταν από τον διαφορετικό τρόπο που προσέγγιζε τα θέματα και από την διαφορετική ιδεολογική και διαχειριστική αντιμετώπιση τους.
Ας σημειώσουμε πως στην ουσία διοικούσε με ένα ποσοστό μόλις 28%, που είχε λάβει την πρώτη Κυριακή των Δημοτικών Εκλογών.
Άρα λένε-και με το δίκιο τους-οι νυν διοικούντες, πως τότε δεν είχαν συναινετικές ανησυχίες και δεν ζήτησαν από την Αντιπολίτευση να συμμετέχει στην Διοίκηση? Πως κατά την διάρκεια της πενταετίας, δεν έδειξαν σε καμιά περίπτωση πως θέλουν και ευνοούν την συνεννόηση με όλες τις δυνάμεις και μάλιστα υποτιμούσαν κα υποβάθμιζαν τις όποιες φωνές ακούστηκαν ,προς αυτή την κατεύθυνση?
Μπορεί να γίνει εν ολίγοις η επίκληση της συναίνεσης a la carte?Όποτε δηλαδή μας βολεύει να την επικαλούμαστε και όποτε δεν μας συμφέρει να την προσπερνάμε?
Εύστοχες και πολύ σωστές αυτές οι ερωτήσεις και εκ των απαντήσεων, προκύπτει πως κάποιοι έχουν επιλέξει να χρησιμοποιούν τους νόμους και τις διαδικασίες, μόνο όταν τους βολεύουν και μόνο όταν λειτουργούν προς το συμφέρον τους. Επειδή δηλαδή υπήρχε η ενισχυμένη αναλογική, που αριθμητικά βόλευε, δεν προτάθηκε η έννοια της συναίνεσης, ούτε επιδιώχθηκαν συνεργασίες, αλλά προτιμήθηκε η μονόπλευρη διοίκηση και η μονόπλευρη διαμόρφωση όλων των καταστάσεων, που αφορούσαν τα δημοτικά πεπραγμένα. Σήμερα όμως που υπάρχει η απλή αναλογική, η οποία και πάλι βολεύει-ως αντιπολίτευση αυτή την φορά-προτάσσουμε την συνεργασία και την συναίνεση και επιδιώκουμε να συμμετάσχουμε σε μια συμμετοχική διοίκηση. Με λίγα λόγια και με τον χωροφύλακα και με τον αστυφύλακα.
Δεν πείθει η πρώην δημοτική αρχή, πως πιστεύει στην συναίνεση, μιας και όταν της είχε δοθεί η δυνατότητα και η ευκαιρία-επί πέντε χρόνια μάλιστα-να την φέρει σε πρώτο πλάνο, την αγνόησε και την μηδένισε.
Και είναι απόλυτα δικαιολογημένη η νυν Δημοτική αρχή, να μην μπαίνει σε καμιά κουβέντα, με τους πρώην, γιατί οι έννοιες, όπως συνεργασία και συνδιοίκηση, δεν έχουν να κάνουν με αριθμητικά δεδομένα, αλλά με ιδεολογική και πολιτική στάση και θέση, απέναντι στα βασικά ζητήματα που αφορούν την λειτουργία του Δήμου.

Υ.Γ oroposavrio: Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Θα πρέπει να την δουν με νηφαλιότητα και με συναίσθηση της ευθύνης που τους αναλογεί, όσοι έχουν δικαίωμα, αλλά και υποχρέωση να μιλούν για τις συναινετικές διαδικασίες. Επειδή ο κόσμος που τους επέλεξε, τους έδωσε συγκεκριμένες οδηγίες και κατευθύνσεις. Και την πρώτη και την δεύτερη Κυριακή των Δημοτικών εκλογών.

Ζαφείρης Στέφανος.

ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ ΡΘΟΥΝ........

Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν πως σε πιστεύουν, σ' αγαπούν και πώς σε θένε.

Έχε το νου σου στο παιδί, κλείσε την πόρτα με κλειδί... Ψέματα λένε...

Κάποτε θα 'ρθουν γνωστικοί, λογάδες και γραμματικοί για να σε πείσουν. 

Έχε το νου σου στο παιδί, κλείσε την πόρτα με κλειδί... Θα σε πουλήσουν... 

Και όταν θα 'ρθουν οι καιροί που θα 'χει σβήσει το κερί στην καταιγίδα

Υπερασπίσου το παιδί, γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα..

Υ.Γ oroposavrio: Είναι ήδη δίπλα. Με πολλές μορφές. Με προσωπεία. Με ειρηνικά ονόματα.
Και αύριο, θα είναι στην δικιά μας αυλή. Και αυτά τα παιδικά κουφάρια, που σήμερα "θρηνούμε" από μακριά, αύριο θα είναι τα δικά μας παιδιά.
Και τότε θα αντιληφθούμε πως οι μεγάλοι της γης, αυτοί που πίσω από τις πλάτες μας, με την ανοχή και την στήριξή μας, διαφεντεύουν το παρόν και το μέλλον μας,δεν έχουν κανέναν Θεό, παρά μόνο το χρήμα και τα προσωπικά τους συμφέροντα.
Και τότε που θα είμαστε εμείς στην πυρά, θα σκεφτούμε, αργά και καθυστερημένα πια, πως ίσως θα έπρεπε να έχουμε αντιδράσει αλλιώς.
Μα θα είναι αργά...…..

Ποιος μπορεί σήμερα,να κρίνει την Δημοτική Αρχή Οικονομάκου?

Τον τελευταίο καιρό και με αφορμή συζητήσεις που γίνονται κύρια στο Δημοτικό Συμβούλιο, αλλά και σε χώρους πέριξ αυτού, έχει αρχίσει να δημιουργείται ένα ερώτημα για το αν και κατά πόσο ήταν επιτυχημένη η Δημοτική Αρχή Οικονομάκου και αν έχουν το δικαίωμα κάποιοι να την κρίνουν και μάλιστα αρνητικά.
Θεωρώ πως επειδή η ζωή και η Ιστορία έχουν πια καταγράψει εκείνη την περίοδο της Δημοτικής ζωής του Ωρωπού και επειδή τα αποτελέσματα είναι πια ολοφάνερα, έχω το δικαίωμα-μιας και συμμετείχα ενεργά σε εκείνη την περίοδο-να τοποθετηθώ με σαφήνεια και χωρίς περιστροφές.
Η κάθε αρχή θα πρέπει να κρίνεται για τον χρόνο που διοικεί και σε αυτή την όποια κριτική θα πρέπει να λαμβάνονται υπ όψιν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διοίκησε.
Αν κάνουμε λοιπόν τον κόπο να πάμε στο 2010, θα θυμηθούμε πως δεν υπήρχε δήμος Ωρωπού, αλλά υπήρχε ένα νεογέννητο Αυτοδιοικητικό "τέρας" που είχε γεννηθεί, μέσα στα κομματικά γραφεία, χωρίς καμιά μελέτη-κοινωνική,μορφολογική,οικονομική,ιστορική-με μόνο γνώμονα το αν και κατά πόσο εξυπηρετούνταν τα πολιτικά σχέδια κάποιων κομματικών στελεχών.
Ένα Αυτοδιοικητικό "τέρας" που ήρθε να ενώσει "ετσιθελικά" ανθρώπους και κοινωνίες, που ζούσαν και κινούνταν,σε εντελώς αντίθετες κατευθύνσεις.
Ένας Δήμος από το μηδέν,με απλά λόγια.
Χωρίς οργανωμένες υπηρεσίες, χωρίς ενιαίο και εκπαιδευμένο-στις νέες συνθήκες- προσωπικό,χωρίς ξεκάθαρο πολιτικό τοπίο,σε "αγεωγράφητα νερά",και με τα περισσότερα στελέχη της νέας αρχής, χωρίς καθόλου ή με ελάχιστη πείρα.
Είχε μάλιστα ελάχιστο χρόνο, προκειμένου να μπορέσει να οργανώσει τον νέο Δήμο, μιας και όλοι γνώριζαν πως η περίοδος διοίκησης της, θα ήταν μόλις 3,5 χρόνια.
Και όμως η Δημοτική Αρχή Οικονομάκου, "έστησε" σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα την νέα διοικητική κατάσταση,οργάνωσε τις υπηρεσίες, έδωσε τις κατευθύνσεις και δρομολόγησε πολλά και πολύ σοβαρά ζητήματα , που άλλοι δεν τα είχαν καταφέρει έχοντας στην διάθεση τους, πολύ περισσότερο χρόνο και πολύ περισσότερα μέσα.
Λέγοντας πολύ περισσότερα μέσα, εννοώ πως εκείνη την περίοδο ήρθε να προστεθεί στα όσα "στραβά" συνέβαιναν και η μεγαλύτερη οικονομική κρίση της σύγχρονης Ελλάδας, που οδήγησε στις τεράστιες περικοπές των κρατικών επιχορηγήσεων, προς τους Δήμους, που σε κάποιες περιπτώσεις, έφτασαν στον μηδενισμό τους.
Παρόλα τα παραπάνω, ο Δήμος Ωρωπού προχώρησε και στάθηκε στα πόδια του, πολύ πιο σύντομα και πολύ πιο σωστά, από όσο κάποιοι υποστήριζαν και σε κάποιες περιπτώσεις-καταγγελίες,προσφυγές -επεδίωκαν........
Δεν θα μπω σε επιμέρους ζητήματα, προκειμένου να αποδείξω πως τελικά το έργο της Δημοτικής Αρχής Οικονομάκου, ήταν επιτυχημένο.
Δεν είναι το ζητούμενο , ούτε και ωφελεί πια σε αυτή την φάση.
Έτσι και αλλιώς η Ιστορία, έχει πάρει θέση και θα συνεχίσει να παίρνει, όσο τα χρόνια προχωρούν.
Θα ήθελα ωστόσο να σταθώ στο σήμερα.

Και να αναζητήσω την απάντηση στο ερώτημα,για ποιος δικαιούται σήμερα να κρίνει εκείνη την Δημοτική Αρχή.
Κρίνοντας λοιπόν αμερόληπτα και έχοντας πια επίγνωση των δυνατοτήτων και των αποτελεσμάτων, μπορώ να πω άκοπα και με καθαρή συνείδηση,πως ΚΑΝΕΙΣ δεν έχει το δικαίωμα να το κάνει.
Και εξηγούμαι.
Εκείνη η Δημοτική Αρχή οδηγήθηκε-καλώς ή κακώς δεν έχει σημασία,εγώ θα πω καλώς,κάνοντας το συνήγορο του "διαβόλου"-σε δεκάδες ελέγχους και σε άλλα τόσα δικαστήρια, από καταγγελίες και από προσφυγές.
Δικαιώθηκε 100% σε όλα.
Οι Πρόεδροι των Δημοτικών Κοινοτήτων, "σύρθηκαν" σε δικαστικές περιπέτειες, για πολύ καιρό, για κακή χρήση των παγιών -όπως έλεγε η "ανώνυμη"-"επώνυμη" καταγγελία- και δικαιώθηκαν ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΑ.......
Μια απάντηση σε όσους σήμερα "κόπτονται" για τα δικαιώματα των Προέδρων των Δημοτικών Κοινοτήτων,επειδή απλά, αυτό τους συμφέρει..........
Ο ίδιος ο Δήμαρχος , αντιμετώπισε σωρεία διώξεων, βγαίνοντας από όλες πανηγυρικά αθώος.
Και ταυτόχρονα το έργο που έγινε, ακόμα και σήμερα,φαντάζει τεράστιο και χρησιμοποιείται από τις μετέπειτα Δημοτικές Αρχές.
Οκτώ(8) νυν Δημοτικοί Σύμβουλοι,από όλες της πλευρές, ανήκαν στο Όραμα Δημιουργίας και μάλιστα είχαν και πρωταγωνιστικούς ρόλους,αρκετοί από αυτούς.
Ηλιάσκος Βαγγέλης Αντιδήμαρχος, Λέκκας Ανδρέας Αντιδήμαρχος, Πέππας Παναγιώτης Αντιδήμαρχος, Ανυφαντής Κώστας Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου, Παπαγιάννης Γιώργος Αντιδήμαρχος,Σαμπάνης Δημήτρης Τοπικός Σύμβουλος, Καμπιώτης Διονύσης Πρόεδρος Λιμενικού Ταμείου και Δέδες Τάσος.
Αυτό το γεγονός, από μόνο του αποδεικνύει πως εκείνη η ομάδα,που αποκαλούνταν τα "καλά παιδιά", μάλλον δεν πέρασε τράνζιτ από τα Δημοτικά Δρώμενα, μιας και ακόμα υπάρχει-άσχετα αν δεν είναι ομάδα- και παίζει ,με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, βασικό ρόλο στην διαμόρφωση των εξελίξεων.
Είναι λοιπόν τουλάχιστον άκομψο να προσπαθούν κάποιοι, είτε να μειώσουν, είτε να υποβαθμίσουν,ή ακόμα χειρότερα να μηδενίσουν και να απαξιώσουν, το έργο εκείνης της περιόδου.
Και είναι και τουλάχιστον "παράξενο" όταν κάποιοι προσπαθούν να το κάνουν, να μην παρεμβαίνουν όλοι αυτοί-οι 8 που πιο πάνω ανέφερα- και να μην ανακαλούν στην τάξη, όποιον το επιχειρεί.
Όχι για εμάς, αλλά για τους ίδιους τους εαυτούς τους και για την πολιτική τους Ιστορία, αφού έχουν επιλέξει να συνεχίσουν να ασχολούνται με τα κοινά........
Περιμένω πως στο μέλλον, όταν κάποιοι επιχειρήσουν ξανά κάτι τέτοιο, θα υπάρχει άμεση αντίδραση και κάθε φορά που θα γίνεται, θα καλείται όποιος το επιχειρεί να ανακαλέσει ή να αποδείξει τα όσα λέει.
Κανένας μας, δεν είναι μόνος του.Έχει πίσω του έναν ολόκληρο κόσμο, που τον κατατάσσει και τον επιβραβεύει.Έχουμε λοιπόν υποχρέωση, αυτόν τον κόσμο να τον τιμούμε και να τον αφουγκραζόμαστε.
Υ.Γ oroposavrio:Αν σε κάποιους όλα αυτά, ακούστηκαν κάπως επιθετικά θα ήθελα να τους πω, πως επειδή ακριβώς έχω αυξημένη απαίτηση από όποιον έχει αποφασίσει να ασχολείται ακόμα με τα κοινά-και γιαυτό εγώ είμαι απών-και επειδή ο κάθε ένας κρίνεται από την συνέπεια των λόγων, αλλά και των έργων του, θα πρέπει να αντιληφθούν, πως η κριτική, δεν είναι πάντοτε κακόβουλη.Το αντίθετο μάλιστα. Υπάρχουν φορές που η κριτική γίνεται , για να αφυπνιστούν και να παλέψουν να γίνουν καλύτεροι.Αρκεί αυτό να γίνει έγκαιρα αντιληπτό και να εκτιμηθεί εύστοχα και έγκυρα.......
  Ζαφείρης Στέφανος
(Παρών και αξύριστος.)

Δήλωση παραίτησης Ζαφείρη Στέφανου,από την Προεδρία του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 1ου Γυμνασίου Σκάλας Ωρωπού.

Φίλες και φίλοι
Αγαπητοί γονείς.
Θα ήθελα με την δήλωση μου αυτή να εξηγήσω τους λόγους που με οδήγησαν  στην απόφαση να παραιτηθώ από την Προεδρία του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 1ου Γυμνασίου Σκάλας Ωρωπού.
Στην αρχή της περυσινής χρονιάς, ανταποκρινόμενος στην πρόσκληση-πρόκληση μιας ομάδας γονέων, συντάχθηκα στην προσπάθεια για την δημιουργία ενός αξιόλογου Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, σε μια στιγμή που δεν υπήρχε κανένα απολύτως ενδιαφέρον και που οι προοπτικές φάνταζαν και ήταν ιδιαίτερα απαισιόδοξες.
Μετά από μια μεγάλη προσπάθεια, με διαδοχικές συγκεντρώσεις-στις οποίες η παρουσία των γονέων ήταν απογοητευτική-καταφέραμε τελικά να συγκροτηθούμε σε σώμα και κατόπιν της σχετικής επιλογής ανέλαβα την Προεδρία του Συλλόγου. Μια θέση που κατ ουσίαν κατείχα τυπικά, μιας και η άποψη όλων όσων συμμετείχαν, ήταν πως όλοι είμαστε ισότιμοι και έχουμε ακριβώς την ίδια βαρύτητα.
Από την πρώτη στιγμή κατάλαβα πως αυτή η προσπάθεια δεν είχε τις πιθανότητες με το μέρος της.
Ένα απλό διαχειριστικό ζήτημα, έφερε στην επιφάνεια, την διαφορετικότητα του τρόπου με τον οποίο αντιμετώπιζαν την κατάσταση, σε σχέση με αυτά που εγώ πίστευα και ονειρευόμουν,τόσο η πλειοψηφία των παιδιών, αλλά και ένα πολύ μεγάλο μέρος των γονιών.
Και η μεν πρώτη διαφωνία ,εξηγείτε μερικώς από το "χάσμα" των γενεών, η δεύτερη όμως με έκανε να σκεφτώ πολλά πράγματα, που προφανώς είχα υποτιμήσει ή υπερτιμήσει.
Θεωρούσα πως μπορούσαμε να δημιουργήσουμε ένα "άλλο" Σχολείο, με μια διαφορετική άποψη, για το ρόλο και την αποστολή του. Θεωρούσα πως θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για "άλλες" δράσεις. Θεωρούσα πως μπορούμε να μιλήσουμε με τα παιδιά, για ποίηση, για το βιβλίο, για το θέατρο, για την Ιστορία και την Δημοκρατία, για την μουσική, για τον Αθλητισμό και τα νοήματα του, για την ζωή και τις αξίες της. Θεωρούσα πως θα μπορούσαμε να οργανώσουμε δράσεις διαφορετικές, πέρα από τα καθιερωμένα και τα τετριμμένα.
Και όλα αυτά πίστευα πως μαζί με την αξιόλογη ομάδα των ανθρώπων που συμμετείχαν στο Συμβούλιο του Συλλόγου, μπορούσαμε να τα κάνουμε πράξη.
Όμως όπως προ είπα, ένα απλό διαχειριστικό ζήτημα, που είχε να κάνει με το αν και κατά πόσο ο Σύλλογος είναι ένα "μέσο" το οποίο διοργανώνει εκδηλώσεις, προκειμένου να χρηματοδοτήσει τις Σχολικές Εκδρομές ή αν έχει την αποστολή να στηρίξει το Σχολείο και τις ανάγκες του, σε όλα τα επίπεδα και σε όλο το φάσμα των προβλημάτων του, έφερε τεράστια αναστάτωση και απέδειξε πως τελικά την ώρα του αγώνα οι παρόντες είναι λίγοι και μόνοι, ενώ την ώρα των γιορτών οι παρόντες αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο και διεκδικούν, ακόμα και αν δεν είχαν καμιά απολύτως συμμετοχή, σε ότι "κερδήθηκε".
Έτσι λοιπόν για μένα η "φλόγα" χάθηκε και μαζί με αυτήν και η ψευδαίσθηση πως θα μπορούσα να συνεχίσω να προσφέρω, σε μια κατάσταση που δεν με εξέφραζε και δεν μου ταίριαζε.
Άλλωστε είναι πολλές φορές που η ζωή και οι στιγμές της στέλνουν μηνύματα και αποδεικνύουν πράγματα, που είναι πέρα από τα θέλω και τα πιστεύω μας και που τελικά μας προσγειώνουν στην πραγματικότητα και μας οδηγούν σε αναγκαίες αποφάσεις.
Επιλέγω να παραιτηθώ, αφήνοντας χώρο σε καινούργιους ανθρώπους, που ενδεχομένως να μπορέσουν να διαχειριστούν πιο επιτυχημένα τα προβλήματα και να μπορέσουν να δημιουργήσουν έναν Σύλλογο μαζικό και δυναμικό, όπως ακριβώς ταιριάζει σε ένα Σχολείο σαν το δικό μας.
Για μένα έτσι και αλλιώς η Διοίκηση και οι τίτλοι δεν είναι αυτοσκοπός.
Σημασία έχει τα πράγματα να πάνε "παρακάτω" με καλύτερο και αποτελεσματικότερο τρόπο.
Ευχαριστώ από καρδιάς τα μέλη του Συλλόγου μας, που μαζί το παλέψαμε την χρονιά που μας πέρασε, όπως και τον Σύλλογο Διδασκόντων, γιατί είχαμε μια ειλικρινή και όμορφη συνεργασία, στα πλαίσια των όσων απαιτούνται και επιβάλλονται, από τις καθιερωμένες διαδικασίες.
Είναι μεγάλο και υπέροχο πράγμα να είσαι γονιός και είναι ακόμα ωραιότερο να μπορείς να προσφέρεις σε αυτά που αγαπάς παραπάνω και από την ζωή σου. Στα παιδιά σου και στα παιδιά όλου του κόσμου.

Μετά τιμής
Ζαφείρης Στέφανος
Τ. Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 1ου Γυμνασίου Σκάλας Ωρωπού.

Η Ορθή ανάγνωση της Απλής Αναλογικής,και η εφαρμογή της στον Δήμο Ωρωπού.

Διαδοχικά είναι τα δημοσιεύματα που έρχονται καθημερινά στο φως και αφορούν τις δυσκολίες που υπάρχουν, σε ολόκληρη την Ελλάδα, προκειμένου να κατορθώσουν οι νέοι Δήμαρχοι να διαμορφώσουν τις απαιτούμενες συνθήκες, προκειμένου να πετύχουν το αυτονόητο. Να διοικήσουν δηλαδή.
Και είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο, πως ένας ευεργετικός νόμος, η Απλή Αναλογική, που για πολλές δεκαετίες αποτελούσε αίτημα της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών, μετατρέπεται από ευχή σε κατάρα, επειδή η ουσία του έχει παρερμηνευτεί, άλλοτε ακούσια και άλλοτε εκούσια.
Από αυτό τον κανόνα δεν θα μπορούσε να "ξεφύγει" η περιοχή μας, ο Δήμος Ωρωπού.
Το αποτέλεσμα των εκλογών, παρότι επισφραγίστηκε από την μεγάλη νίκη του Γιώργου Γιασημάκη,την δεύτερη Κυριακή, με μεγάλη διαφορά που δεν μπορεί κανένας να αμφισβητήσει, άφησε "ανοικτή πληγή", την μη ύπαρξη της πλειοψηφίας στο Δημοτικό Συμβούλιο, από την πλευρά της ομάδας του Δημάρχου.
Και παρά τις παρεμβάσεις της Πολιτείας, με την αλλαγή κάποιων διατάξεων και την αναβάθμιση του ρόλου της Οικονομικής Επιτροπής, αλλά και των αρμοδιοτήτων του Δημάρχου, εξακολουθεί να υπάρχει πρόβλημα στην εφαρμογή των καθιερωμένων διαδικασιών, ιδιαίτερα στην λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου.
Έτσι είχαμε την άκομψη και χωρίς δικαιολογία αποχή της Αντιπολίτευσης, από το 1ο Δημοτικό Συμβούλιο, και μάλιστα σε ένα θέμα που είχε καθαρά τυπική και διαδικαστική σημασία.
Υπάρχει πολιτική λογική σε αυτή την κίνηση, ή μήπως απλά αποτελεί "επίδειξη δύναμης" , που σκοπό έχει να "αλλάξει" την λαϊκή βούληση και να εφαρμόσει κάτι διαφορετικό, από αυτό που επέλεξε η ψήφος των πολιτών?
Εννοείτε βέβαια πως αυτή η κίνηση δεν "έσκασε" ξαφνικά.
Έρχεται σαν συνέχεια απόψεων που έχουν αναπτυχθεί, κύρια  από πλευράς της απερχόμενης Δημοτικής Αρχής και έχουν να κάνουν με το ποιος είναι ο ρόλος της Αντιπολίτευσης και αν τελικά μπορεί μια Αντιπολίτευση να υποκαταστήσει την εκλεγμένη Διοίκηση, στο όνομα της όποιας πλειοψηφίας, που προκύπτει με αθροίσματα και με προσθέσεις, που έχουν ευκαιριακή και σε καμιά περίπτωση θεσμική αξία.
Αυτό όμως είναι το νόημα της Απλής Αναλογικής?
Η Ακυβερνησία μέσω τεχνασμάτων ή αποχών?
Όχι βέβαια.
Από την στιγμή που είναι απόλυτα σαφές, πως ο μόνος που μπορεί να διοικήσει και τυπικά και ουσιαστικά, είναι η νόμιμα εκλεγμένη Δημοτική Αρχή, η όποια προσπάθεια αλλοίωσης των διαδικασιών, το μόνο που μπορούν να πετύχουν, είναι να καθυστερήσουν τα όσα απαραίτητα πρέπει να γίνουν και να προκαλέσουν καθυστερήσεις που μόνο σε βάρος των πολιτών μπορούν να αποβούν.
Η Απλή Αναλογική μιλά για συνεργασίες. Όχι σε επίπεδο ανταλλαγών και αμοιβαίων κερδών.
Αλλά στην βάση της στήριξης των θετικών, της κατάθεσης προτάσεων εποικοδομητικών, του ελέγχου των όσων ψηφίζονται και εφαρμόζονται και γενικά σε ότι έχει να κάνει με μια άλλη αντίληψη της εφαρμογής των όσων πρέπει να γίνουν.
Το να υποστηρίζεται προς όλες τις κατευθύνσεις, η άποψη, πως αφού δεν έχει πλειοψηφία η Διοίκηση, θα κάνει αυτά που τις λέμε εμείς, είναι και ανήθικο και προσβάλει πρώτα από όλους αυτούς που υποστηρίζουν κάτι τέτοιο.
Απλή Αναλογική δεν σημαίνει ακυβερνησία.
Δεν μπορεί να σημαίνει ακυβερνησία, γιατί διαφορετικά έχουν δίκιο αυτοί που την πολεμούσαν χρόνια τώρα.
Απλή Αναλογική σημαίνει Δημοκρατία, χρηστή διοίκηση, πλουραλισμός, ανιδιοτελής συνεργασίες σε όλα τα επίπεδα. 
Διαφορετικά η Απλή Αναλογική έχει αποτύχει παταγωδώς.
Αναζητείται λοιπόν συναίσθηση ευθύνης και λειτουργία κάτω από την λογική της εξυπηρέτησης των πολιτών και του δημοσίου συμφέροντος.
Μένει να δούμε αν αυτά βρεθούν και αν ο Δήμος Ωρωπού, μπορέσει να βαδίσει απρόσκοπτα προς το μέλλον, όπως το επιτάσσουν οι καιροί...….

Ζαφείρης Στέφανος
  (Ήρθα.....!)