Σάββατο 18 Ιανουαρίου 2020

Επειδή κάποιοι μιλούν για εκτροπή στον Δήμο Ωρωπού....Ας θυμηθούμε μαζί!

Διαβάζω πολύ...
Και έχω έναν πολύ κακό ελάττωμα. Θυμάμαι...…..
Και θυμάμαι ιδιαίτερα πράγματα που έχω διαβάσει, μου  έχουν κάνει εντύπωση και μου έχουν προκαλέσει θαυμασμό, γιαυτούς που τα έγραψαν.
Ένα από αυτά ήταν το παρακάτω κομμάτι του Διονύση Καμπιώτη.
Ένα κομμάτι που το έγραψε, όταν κάποιοι τον "είχαν στήσει στον τοίχο".
Θα ήθελα απόψε να το μοιραστώ μαζί σας.
Σε αντιπαραβολή με τα όσα διαβάζουμε για το σήμερα.
Για εκτροπές και για παραβιάσεις.Και για Δημοτικά Συμβούλια παρωδίες.
Και για μη τήρηση των διαδικασιών.Και για προσπάθεια φίμωσης.
Ας το διαβάσουμε μαζί:

Η Καλύβα του μπαρμπά Θωμά. 
Και πάνω που έχω ξεκινήσει να γράφω για τον απολογισμό του δημάρχου την προηγούμενη Κυριακή, όπως είχα υποσχεθεί, έρχεται ο Γιασημάκης στο Δ.Σ. της πέμπτης, και το κάνει Κούγκι.
Έβλεπα το βίντεο στην μάχιμη πόλη, και δεν πίστευα αυτά που άκουγαν τα μάτια μου και αυτά που έβλεπαν τα αυτιά μου.
Τι είπες αγόρι μου? Τι είπες?
ΓΙΑΣΗΜΑΚΗΣ: Πρέπει να σταματήσετε επιτέλους να αλλοιώνετε και να παραποιείτε τις αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου και όχι μόνο.
Είναι απαράδεκτο, είναι πολιτικά ανήθικο, είναι παράνομο.
Συνιστά ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ, και εξαπατάτε το σύνολο του Δημοτικού Συμβουλίου.
Άλλα συζητάμε, άλλα ψηφίζουμε και άλλα γράφονται στις αποφάσεις. 
Θαυμάστε...
Ωραίος είσαι ρε Γιώργο...Πρώτα τους έκανες να καταπιούν τα μικρόφωνα, και μετά τους ευχαρίστησες κιόλας!!!
Και δεν έφτανε αυτό, παίρνει μετά τον λόγο και ο Νώντας και κάνει την ερώτηση του ΑΙΩΝΑ....
ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ: Δεν πιστεύω να περίμενε κανείς αυτές τις καταγγελίες...
Μα τι λες αγόρι μου...Δεν τους είδες, έπεσαν από τα σύννεφα οι άνθρωποι!!!
Και έρχεται η ώρα να απαντήσει ο Πρόεδρος του Δ.Σ,και ο δήμαρχος .
Και βλέπω και τον Γκικάκη ο οποίος έχει γίνει ροδομελιτζανί και λέω τέρμα, αυτό ήταν...
Και ξεκινάει ο Γκικάκης και τι να ανακαλέσει του είπε, τι ψεύτη τον είπε, και σκέφτομαι...Α ρε κακομοίρη Γιασημάκη, σε βλέπω να την βγάζεις και εσύ στο Λιμεναρχείο σήμερα το βράδυ....
Αλλά ξαφνικά...Ένας φάκελλος!!!
Ανοίγει...
Και βγάζει ο Γιασημάκης τις αποφάσεις τις παραποιημένες, τις αλλοιωμένες και ρωτά:
Πόσες θέλετε???
Ρε Γιώργο συγνώμη δηλαδή, αλλά εσύ έφερες όλη την βιβλιοθήκη από το σπίτι. Είπαμε να φέρεις μία,δύο,άντε τρεις...
Εδώ σε λίγο θα ψάχνουμε να βρούμε ποια δεν έχει παραποιηθεί...
Λέτε να γίνονται αυτά στον δήμο Ωρωπού???
Για ξαναθαυμάστε..


Όχι φταίω εγώ τώρα να σχολιάσω?
Καλά τι έργο είναι αυτό ρε παιδιά?
Όταν κάποιος  κάνει κάποια τόσο σοβαρή καταγγελία,όταν σας ζητά να  καταθέσει τα έγγραφα στο Δημοτικό Συμβούλιο και σας  προκαλεί με τέτοια ένταση αν νομίζετε ότι θίγεστε να του κάνετε μήνυση,αν η απάντηση του προέδρου είναι...κάνε αίτηση,τότε τι να πω???
Που το έχετε μάθει αυτό?Και καλά μου το κάνει εμένα ο Δάβρης στο Λιμενικό Ταμείο,αλλά να το κάνετε και στο Δημοτικό Συμβούλιο?
Μήπως λέω μήπως σας κάνει κάποια ταχύρυθμη εκπαίδευση ο Ρούσσης???
Γιατί όπως και να το κάνεις 22 χρόνια στην αυτοδιοίκηση είναι αυτά,όπως με περηφάνια λέει σε κάθε ευκαιρία...Έχει μια εμπειρία,όπως και να το κάνεις.Τώρα σε τι ακριβώς έχει εμπειρία,θα το δούμε στο μέλλον...
Με αυτή την μεγάλη εμπειρία παίρνει και τον λόγο στο τέλος του βίντεο,όπου παρακινεί τον Γιασημάκη να πάει στον Εισαγγελέα.Εδώ θυμήθηκα αυτό που λέει και ο Γιασημάκης: Πρώτη φορά βλέπω το αρνί,να παρακαλάει να έρθει Πάσχα... 
Δεν μπορώ επίσης να μην παρατηρήσω,ότι πολύ για μηνύσεις συζητάμε τον τελευταίο καιρό.Ήταν να μην κάνω την αρχή.Για μαζευτείτε λίγο.Τι το κάναμε εδώ.Αυτό στο τέλος δεν θα είναι δήμος.
Θα είναι η καλύβα του μπαρμπά Θωμά!!!

Υ.Γ
  • Τελικά την ανάρτηση για τον απολογισμό θα την ανεβάσω την ερχόμενη εβδομάδα,μαζί με ένα Quiz...
  • Ποιος να μου το έλεγε πριν λίγο καιρό,ότι ο μοναδικός που θα τολμούσε να ανεβάσει αυτό το βίντεο και να μην το θάψει,θα ήταν ο Ξύλος. Βρε πως τα φέρνει η ζωή!!!!!



Παρασκευή 17 Ιανουαρίου 2020

Δήμος Ωρωπού.Μπορεί να μεταλλαχθεί,μια πολιτική φιλοσοφία,από το χθες στο σήμερα?

Μια πρωτόγνωρη κατάσταση, διαμορφώνεται καθημερινά στα δημοτικά πράγματα του Δήμου Ωρωπού.
Μια κατάσταση που προβληματίζει και γεμίζει ανησυχία τους πολίτες, που παρακολουθούν και προσπαθούν να εξηγήσουν αν τα όσα γίνονται ταιριάζουν με την σοβαρότητα των στιγμών.
Θα ήθελα να ξεκινήσω τα όσα θα γράψω, με μια αναφορά στην Απλή Αναλογική.
Μια Απλή Αναλογική για την οποία αγωνιστήκαμε για πολλά χρόνια και τελικά μάλλον αποδεικνύεται τεράστιο αγκάθι και αδιέξοδος λαβύρινθος.
Αγωνιστήκαμε γιαυτήν, αλλά προφανώς δεν ήμασταν έτοιμοι να την αποδεχτούμε. 
Ιδιαίτερα αυτοί που ασχολούνται με τα κοινά.Και πρωτίστως αυτοί που δεν έχουν επιλεγεί να διοικήσουν.
Γιατί βλέπεις αυτοί δεν έχουν την ευθύνη να πάνε το "καράβι" παρακάτω.
Ας πάμε λοιπόν να δούμε συμπεριφορές από το χθες στο σήμερα, και ας επιχειρήσουμε να συλλέξουμε τα συμπεράσματα που προκύπτουν.
Η Δημοτική Αρχή εκλέχθηκε στις τελευταίες Δημοτικές Εκλογές, με μια σημαντική διαφορά ψήφων και πήρε την εντολή να διοικήσει για τα επόμενα τέσσερα χρόνια.
Λόγω της Απλής Αναλογικής η δύναμη της περιορίστηκε στους 17 δημοτικούς συμβούλους, αντί για τους 25 που θα είχε με το παλιό σύστημα. Δύσκολος δρόμος.
Και η Αντιπολίτευση, εκμεταλευόμενη την Απλή Αναλογική, εξέλεξε 24 Δημοτικούς Συμβούλους, αντί για 16 που θα είχε με το παλιό σύστημα.
Αποτέλεσμα αυτής της καινοφανούς κατάστασης είναι να υπάρχει δυσκολία διακυβέρνησης του Δήμου.
Είναι άραγε λογικό αυτό?
Είναι λογικό οι άνθρωποι που διοίκησαν την τελευταία πενταετία, με πολύ μικρότερο ποσοστό, χωρίς να ενοχληθούν από καμιά αντίθετη πλειοψηφία, να διεκδικούν σήμερα, συμμετοχή στα δρώμενα, επί ίσοις όροις?
Γιατί κακά τα ψέματα. Ο τρόπος αντίληψης της πολιτικής, δεν είναι αριθμητικό μέγεθος. Έχει να κάνει με το πως αντιλαμβάνεσαι την πολιτική και τις αρχές της. Έχει να κάνει με το πως κινείσαι πολιτικά, ιδιαίτερα όταν είσαι στην διοίκηση. Όταν δηλαδή είναι στο δικό σου χέρι, να προωθήσεις τις αρχές της συναίνεσης και της συνεργασίας. Όταν εσύ έχεις το μαχαίρι και το καρπούζι και στο δικό σου χέρι είναι το να προτείνεις και να συνθέσεις.
Έγινε κάτι τέτοιο στην προηγούμενη πενταετία?
Σαφώς όχι.
Η Προηγούμενη διοίκηση ήταν αυστηρά "μονοκομματική" και σε καμιά περίπτωση δεν έλαβε υπ όψιν τον οποιονδήποτε, πέραν των δικών  εκλεγμένων στελεχών.
Και όχι μόνο αυτό.
Αλλά πολύ συχνά απαξίωσε όλες τις παρατάξεις της αντιπολίτευσης, ανεξάρτητα αν τα όσα υποστήριζαν είχαν λογική και προσέφεραν λύσεις.
Οπότε πως μπορεί σήμερα να γίνει αποδεκτή η αλλαγή πολιτικής φιλοσοφίας που προβάλλει και ζητά?
Πως μπορεί να πείσει πως αυτή της η κίνηση, είναι ρεαλιστική και αληθινή?
Είναι απόλυτα σαφές πως κάτι τέτοιο και υπεύθυνο αλλά και σοβαρό δεν είναι.
Και είναι επίσης φανερό, πως το επιδιώκει, επειδή έχει βρεθεί σε δεινή θέση και επειδή τα όσα καθημερινά αποκαλύπτονται, τραυματίζουν την εικόνα που εμφάνιζαν προς τα έξω και απομυθοποιούν τα όσα έντεχνα επί πέντε χρόνια καλλιέργησαν.
Απλές σκέψεις, απλών ανθρώπων, που παρατηρούν και κρίνουν τις καταστάσεις και τα όσα έγιναν και γίνονται.
Οι στιγμές είναι πραγματικά κρίσιμες και επιβάλουν υπευθυνότητα και ρεαλισμό.
Η ομάδα της προηγούμενης δημοτικής αρχής, έχει επιλέξει τον δρόμο της.
Έχει επιλέξει να προσπαθήσει να φρενάρει το έργο που πρέπει να γίνει. Μικροπολιτικά σκεφτόμενη και χωρίς την απαιτούμενη συναίσθηση ευθύνης, διαλέγει την  πολιτική σύγκρουση, "φωνάζοντας" ταυτόχρονα, πως δεν ευθύνεται αυτή και πως οι άλλοι δεν συνεργάζονται.
Το βάρος καλώς ή κακώς πέφτει στις υπόλοιπες δυνάμεις της Αντιπολίτευσης.
Αυτό είναι το κομμάτι που πρέπει να επιλέξει αν θα προσφέρει στην λειτουργία του Δήμου, ή αν θα παρασυρθεί σε ενέργειες που θα αποβούν καταστροφικές για τον τόπο.
Είναι όλοι τους άνθρωποι με πολιτική εμπειρία και οι όποιες λάθος αποφάσεις δεν θα μπορούν ,ούτε να δικαιολογηθούν, ούτε το κυριότερο να ανακληθούν.
Η Κοινωνία του Ωρωπού, παρακολουθεί και καταγράφει συμπεριφορές.
Το αύριο δεν μπορεί να περιμένει. Έτσι και αλλιώς στις Δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα.
Ο Δήμος Ωρωπού θα πρέπει να διοικηθεί και θα διοικηθεί.
Γιατί κάθε άλλη εξέλιξη, αποτελεί κατάφωρη παραβίαση της πρόσφατης λαϊκής εντολής και οδηγεί σε μονοπάτια, επικίνδυνα για την δημοκρατία και για τους θεσμούς.

      Ζαφείρης Στέφανος
(Διά της απουσίας μου, παρόν)

Σάββατο 16 Νοεμβρίου 2019

Το Πολυτεχνείο ζει!



Τη μέρα αυτή που διάλεξα
εδώ μπροστά σας να σταθώ
τραγούδια και μισόλογα
στο φως να καταθέσω

Πώς πήρα τέτοια απόφαση
δεν ξέρω αν θ’ αντέξω
η μέρα αυτή θυμίζει μακελειό

Νοέμβρης ήταν η χρονιά
κι εδώ γινόταν του χαμού
εγώ ήμουν δεκαεννιά
κι αυτή εβδομηντατρία

Και να που ερωτεύτηκα
κάποια χρονολογία
κι ο έρωτας κρατάει για καιρό

Μα έχει ο καιρός γυρίσματα
μεγάλωσε κι αυτή κι εγώ
μεγάλωσαν κι οι φίλοι μου
εκεί γύρω στα σαράντα

Στα κόμματα γαντζώθηκαν
κι εγώ δεν ξέρω τι να πω
και άλλοι στο σπιτάκι τους για πάντα

Η απόσταση μας έσωσε
μα οι θύμησες πληγώνουν
και λέμε σαν βρισκόμαστε
τα ίδια και τα ίδια

Μα νιώθω σαν μικρό παιδί
που πάλι το μαλώσανε
και φεύγω σε μια άγονη επαρχία

Κοιτάζω πάλι πίσω μου
δυο γιους απόκτησα κι εγώ
δεκαεννιά Νοέμβρηδες
μου βάρυναν την πλάτη

Σημαίες και γαρύφαλλα
εμπόριο κι απάτη
και λόγοι επισήμων στο κενό

Κρατάω το στόμα μου κλειστό
τα χείλη μου ματώσανε
κι αυτοί που μας προδώσανε
ανέραστοι να μείνουν

Κουφάλες δεν ξοφλήσαμε
αυτό έχω μόνο να τους πω
τα όνειρα των εραστών δε σβήνουν. Υ.Γ Το Πολυτεχνείο ζει και εμπνέει. Και όποιος επέλεξε να αλλοιώσει τα μηνύματα και τα συνθήματα του και να απλοποιήσει τους στόχους και τις επιδιώξεις του, πολύ σύντομα θα αντιληφθεί, πως οι ιδέες και η Ιστορία, ούτε διαγράφονται, ούτε παραγράφονται.

Τρίτη 22 Οκτωβρίου 2019

Μπορείς να μιλάς,ή πρέπει να παίρνεις άδεια?

Σήμερα το βράδυ επιτρέψτε μου να φιλοσοφήσω, κινούμενος μεταξύ, απορίας, ειρωνείας και θυμού.
Παρακολουθώντας το "φιλμ" της ζωής μου, με βρίσκω πάντα να λέω όσα με "έτρωγαν" , χωρίς να λογαριάζω αν πρέπει, ή αν θα αρέσουν.
Φτάνει που άρεσε σε μένα.
Και πάντα βέβαια θυμάμαι, την θύελλα που ξεσπούσε, από όλους αυτούς που δεν τους άρεσαν.
Όταν ήμουνα πολύ νέος, δεν το άκουγα καν. Μεγαλώνοντας  άρχισα να αναρωτιέμαι αν τελικά, μπορούμε να πούμε και να γράψουμε, όλα αυτά που νιώθουμε?
Αν αξίζει?
Αν έχει νόημα?
Αν προσφέρει κάτι σε κάποιον?
Τώρα πια ,στα ήντα και βάλε, κατέληξα να πω με βεβαιότητα, πως ναι αξίζει.
Αξίζει για μένα.
Επιτρέψτε μου λοιπόν αγαπητοί φίλοι-τωρινοί, πρώην, επόμενοι-να συνεχίσω να γράφω και να λέω ότι με ευχαριστεί.
Μην αναζητείται πάντα, το γιατί.
Δεν είναι πάντα υποχρεωτικό να κάνουμε κάτι επειδή υπάρχει λόγος.
Υπάρχει και ο εαυτός μας.
Και πραγματικά αν αυτός δεν είναι ευχαριστημένος, δεν δίνω δεκάρα, για να ευχαριστήσω οποιονδήποτε άλλον...……..

Υ.Γ :Εννοείτε πως σε όποιον δεν αρέσουν αυτά που γράφω, μπορεί να μην με διαβάζει. Μπορεί να με μπλοκάρει. Μπορεί να με αγνοήσει. Μπορεί να "αλλάξει κανάλι".
Εγώ εδώ θα είμαι έτσι και αλλιώς, και θα γράφω τις "παλαβομάρες" μου...….

 Ζαφείρης Στέφανος
(Ομιλών χωρίς άδεια)



Δευτέρα 21 Οκτωβρίου 2019

Η επίκληση της συναίνεσης "a la carte" στον Δήμο Ωρωπού και οι αιτιάσεις που δεν πείθουν.

Μια πολύ δύσκολη κατάσταση έχει δημιουργηθεί σε ολόκληρη την Ελλάδα, στο επίπεδο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, μετά τις τελευταίες Εκλογές που πραγματοποιήθηκαν με την Απλή Αναλογική.
Έχουν προκύψει Δημοτικά Συμβούλια, στα οποία δεν υπάρχει πλειοψηφία και δεν υπάρχει και η διάθεση για δημιουργία συναινετικού κλίματος και ευρύτερων συνεργασιών.
Ένα γεγονός που έχει σαν φυσική συνέπεια του ότι ναι μεν εφαρμόστηκε η απλή αναλογική, αλλά δυστυχώς δεν έχει καλλιεργηθεί σε όσους ασχολούνται με τα κοινά η ανάλογη νοοτροπία, με αποτέλεσμα να αποβεί "δώρο άδωρο" και να δημιουργήσει ,αντί να λύσει προβλήματα.
Αυτό βέβαια δημιουργεί πλέον σε πανελλήνια κλίμακα-και της περιοχής μας συμπεριλαμβανομένης-μια κατάσταση δύσκολη, με φαινόμενα ακυβερνησίας και κωλυσιεργίας, που καθυστερούν την λήψη σημαντικών αποφάσεων για την λειτουργία των κατά τόπους Δημοτικών Οργανισμών.
Επιβάλλεται να επικρατήσει η λογική και η σωστή νοοτροπία, που θα βάλει μπροστά το κοινωνικό συμφέρον και θα αφήσει σε δεύτερο πλάνο, τις όποιες προσωπικές ή πολιτικές βλέψεις.
Ταυτόχρονα όμως εμφανίζεται και ένα άλλο φαινόμενο, που προβάλλεται κυρίως από τις παρατάξεις της αντιπολίτευσης, οι οποίες βασιζόμενες στην μη ύπαρξη αποφασιστικής πλειοψηφίας, ζητούν ούτε  λίγο ούτε πολύ να συνδιοικήσουν και να συναποφασίζουν.
Αυτό το αίτημα, σε κάποιες περιπτώσεις έχει και νόημα και βρίσκει και ανταπόκριση, εκεί που δεν υπάρχει παρελθόν διοίκησης, από παρατάξεις που σήμερα βρίσκονται στην αντιπολίτευση.
Τι γίνεται όμως σε περιπτώσεις-όπως του δικού μας Δήμου- που έχει προϋπάρξει Διοίκηση, από την νυν Αντιπολίτευση?
Υπάρχει σαφώς ένα ιστορικό που δεν ευνοεί την συνεργασία.
Αν δούμε σαν παράδειγμα τον δικό μας Δήμο, η νυν μείζων αντιπολίτευση, διοίκησε την προηγούμενη πενταετία, χωρίς φυσικά να έχει καμμιά διάθεση συνεργασίας με την νυν Δημοτική Αρχή. Το αντίθετο μάλιστα. Διοίκησε σε ένα κλίμα αντιπαραθέσεων και συνεχών συγκρούσεων, που προέκυπταν από τον διαφορετικό τρόπο που προσέγγιζε τα θέματα και από την διαφορετική ιδεολογική και διαχειριστική αντιμετώπιση τους.
Ας σημειώσουμε πως στην ουσία διοικούσε με ένα ποσοστό μόλις 28%, που είχε λάβει την πρώτη Κυριακή των Δημοτικών Εκλογών.
Άρα λένε-και με το δίκιο τους-οι νυν διοικούντες, πως τότε δεν είχαν συναινετικές ανησυχίες και δεν ζήτησαν από την Αντιπολίτευση να συμμετέχει στην Διοίκηση? Πως κατά την διάρκεια της πενταετίας, δεν έδειξαν σε καμιά περίπτωση πως θέλουν και ευνοούν την συνεννόηση με όλες τις δυνάμεις και μάλιστα υποτιμούσαν κα υποβάθμιζαν τις όποιες φωνές ακούστηκαν ,προς αυτή την κατεύθυνση?
Μπορεί να γίνει εν ολίγοις η επίκληση της συναίνεσης a la carte?Όποτε δηλαδή μας βολεύει να την επικαλούμαστε και όποτε δεν μας συμφέρει να την προσπερνάμε?
Εύστοχες και πολύ σωστές αυτές οι ερωτήσεις και εκ των απαντήσεων, προκύπτει πως κάποιοι έχουν επιλέξει να χρησιμοποιούν τους νόμους και τις διαδικασίες, μόνο όταν τους βολεύουν και μόνο όταν λειτουργούν προς το συμφέρον τους. Επειδή δηλαδή υπήρχε η ενισχυμένη αναλογική, που αριθμητικά βόλευε, δεν προτάθηκε η έννοια της συναίνεσης, ούτε επιδιώχθηκαν συνεργασίες, αλλά προτιμήθηκε η μονόπλευρη διοίκηση και η μονόπλευρη διαμόρφωση όλων των καταστάσεων, που αφορούσαν τα δημοτικά πεπραγμένα. Σήμερα όμως που υπάρχει η απλή αναλογική, η οποία και πάλι βολεύει-ως αντιπολίτευση αυτή την φορά-προτάσσουμε την συνεργασία και την συναίνεση και επιδιώκουμε να συμμετάσχουμε σε μια συμμετοχική διοίκηση. Με λίγα λόγια και με τον χωροφύλακα και με τον αστυφύλακα.
Δεν πείθει η πρώην δημοτική αρχή, πως πιστεύει στην συναίνεση, μιας και όταν της είχε δοθεί η δυνατότητα και η ευκαιρία-επί πέντε χρόνια μάλιστα-να την φέρει σε πρώτο πλάνο, την αγνόησε και την μηδένισε.
Και είναι απόλυτα δικαιολογημένη η νυν Δημοτική αρχή, να μην μπαίνει σε καμιά κουβέντα, με τους πρώην, γιατί οι έννοιες, όπως συνεργασία και συνδιοίκηση, δεν έχουν να κάνουν με αριθμητικά δεδομένα, αλλά με ιδεολογική και πολιτική στάση και θέση, απέναντι στα βασικά ζητήματα που αφορούν την λειτουργία του Δήμου.

Υ.Γ oroposavrio: Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Θα πρέπει να την δουν με νηφαλιότητα και με συναίσθηση της ευθύνης που τους αναλογεί, όσοι έχουν δικαίωμα, αλλά και υποχρέωση να μιλούν για τις συναινετικές διαδικασίες. Επειδή ο κόσμος που τους επέλεξε, τους έδωσε συγκεκριμένες οδηγίες και κατευθύνσεις. Και την πρώτη και την δεύτερη Κυριακή των Δημοτικών εκλογών.

Ζαφείρης Στέφανος.


Σάββατο 12 Οκτωβρίου 2019

ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ ΡΘΟΥΝ........


Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν πως σε πιστεύουν, σ' αγαπούν και πώς σε θένε.
Έχε το νου σου στο παιδί, κλείσε την πόρτα με κλειδί... Ψέματα λένε...
Κάποτε θα 'ρθουν γνωστικοί, λογάδες και γραμματικοί για να σε πείσουν. 
Έχε το νου σου στο παιδί, κλείσε την πόρτα με κλειδί... Θα σε πουλήσουν... 
Και όταν θα 'ρθουν οι καιροί που θα 'χει σβήσει το κερί στην καταιγίδα
Υπερασπίσου το παιδί, γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα..

Υ.Γ oroposavrio: Είναι ήδη δίπλα. Με πολλές μορφές. Με προσωπεία. Με ειρηνικά ονόματα.
Και αύριο, θα είναι στην δικιά μας αυλή. Και αυτά τα παιδικά κουφάρια, που σήμερα "θρηνούμε" από μακριά, αύριο θα είναι τα δικά μας παιδιά.
Και τότε θα αντιληφθούμε πως οι μεγάλοι της γης, αυτοί που πίσω από τις πλάτες μας, με την ανοχή και την στήριξή μας, διαφεντεύουν το παρόν και το μέλλον μας,δεν έχουν κανέναν Θεό, παρά μόνο το χρήμα και τα προσωπικά τους συμφέροντα.
Και τότε που θα είμαστε εμείς στην πυρά, θα σκεφτούμε, αργά και καθυστερημένα πια, πως ίσως θα έπρεπε να έχουμε αντιδράσει αλλιώς.
Μα θα είναι αργά...…..

Κυριακή 6 Οκτωβρίου 2019

Ποιος μπορεί σήμερα,να κρίνει την Δημοτική Αρχή Οικονομάκου?

Τον τελευταίο καιρό και με αφορμή συζητήσεις που γίνονται κύρια στο Δημοτικό Συμβούλιο, αλλά και σε χώρους πέριξ αυτού, έχει αρχίσει να δημιουργείται ένα ερώτημα για το αν και κατά πόσο ήταν επιτυχημένη η Δημοτική Αρχή Οικονομάκου και αν έχουν το δικαίωμα κάποιοι να την κρίνουν και μάλιστα αρνητικά.
Θεωρώ πως επειδή η ζωή και η Ιστορία έχουν πια καταγράψει εκείνη την περίοδο της Δημοτικής ζωής του Ωρωπού και επειδή τα αποτελέσματα είναι πια ολοφάνερα, έχω το δικαίωμα-μιας και συμμετείχα ενεργά σε εκείνη την περίοδο-να τοποθετηθώ με σαφήνεια και χωρίς περιστροφές.
Η κάθε αρχή θα πρέπει να κρίνεται για τον χρόνο που διοικεί και σε αυτή την όποια κριτική θα πρέπει να λαμβάνονται υπ όψιν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διοίκησε.
Αν κάνουμε λοιπόν τον κόπο να πάμε στο 2010, θα θυμηθούμε πως δεν υπήρχε δήμος Ωρωπού, αλλά υπήρχε ένα νεογέννητο Αυτοδιοικητικό "τέρας" που είχε γεννηθεί, μέσα στα κομματικά γραφεία, χωρίς καμιά μελέτη-κοινωνική,μορφολογική,οικονομική,ιστορική-με μόνο γνώμονα το αν και κατά πόσο εξυπηρετούνταν τα πολιτικά σχέδια κάποιων κομματικών στελεχών.
Ένα Αυτοδιοικητικό "τέρας" που ήρθε να ενώσει "ετσιθελικά" ανθρώπους και κοινωνίες, που ζούσαν και κινούνταν,σε εντελώς αντίθετες κατευθύνσεις.
Ένας Δήμος από το μηδέν,με απλά λόγια.
Χωρίς οργανωμένες υπηρεσίες, χωρίς ενιαίο και εκπαιδευμένο-στις νέες συνθήκες- προσωπικό,χωρίς ξεκάθαρο πολιτικό τοπίο,σε "αγεωγράφητα νερά",και με τα περισσότερα στελέχη της νέας αρχής, χωρίς καθόλου ή με ελάχιστη πείρα.
Είχε μάλιστα ελάχιστο χρόνο, προκειμένου να μπορέσει να οργανώσει τον νέο Δήμο, μιας και όλοι γνώριζαν πως η περίοδος διοίκησης της, θα ήταν μόλις 3,5 χρόνια.
Και όμως η Δημοτική Αρχή Οικονομάκου, "έστησε" σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα την νέα διοικητική κατάσταση,οργάνωσε τις υπηρεσίες, έδωσε τις κατευθύνσεις και δρομολόγησε πολλά και πολύ σοβαρά ζητήματα , που άλλοι δεν τα είχαν καταφέρει έχοντας στην διάθεση τους, πολύ περισσότερο χρόνο και πολύ περισσότερα μέσα.
Λέγοντας πολύ περισσότερα μέσα, εννοώ πως εκείνη την περίοδο ήρθε να προστεθεί στα όσα "στραβά" συνέβαιναν και η μεγαλύτερη οικονομική κρίση της σύγχρονης Ελλάδας, που οδήγησε στις τεράστιες περικοπές των κρατικών επιχορηγήσεων, προς τους Δήμους, που σε κάποιες περιπτώσεις, έφτασαν στον μηδενισμό τους.
Παρόλα τα παραπάνω, ο Δήμος Ωρωπού προχώρησε και στάθηκε στα πόδια του, πολύ πιο σύντομα και πολύ πιο σωστά, από όσο κάποιοι υποστήριζαν και σε κάποιες περιπτώσεις-καταγγελίες,προσφυγές -επεδίωκαν........
Δεν θα μπω σε επιμέρους ζητήματα, προκειμένου να αποδείξω πως τελικά το έργο της Δημοτικής Αρχής Οικονομάκου, ήταν επιτυχημένο.
Δεν είναι το ζητούμενο , ούτε και ωφελεί πια σε αυτή την φάση.
Έτσι και αλλιώς η Ιστορία, έχει πάρει θέση και θα συνεχίσει να παίρνει, όσο τα χρόνια προχωρούν.
Θα ήθελα ωστόσο να σταθώ στο σήμερα.
Και να αναζητήσω την απάντηση στο ερώτημα,για ποιος δικαιούται σήμερα να κρίνει εκείνη την Δημοτική Αρχή.
Κρίνοντας λοιπόν αμερόληπτα και έχοντας πια επίγνωση των δυνατοτήτων και των αποτελεσμάτων, μπορώ να πω άκοπα και με καθαρή συνείδηση,πως ΚΑΝΕΙΣ δεν έχει το δικαίωμα να το κάνει.
Και εξηγούμαι.
Εκείνη η Δημοτική Αρχή οδηγήθηκε-καλώς ή κακώς δεν έχει σημασία,εγώ θα πω καλώς,κάνοντας το συνήγορο του "διαβόλου"-σε δεκάδες ελέγχους και σε άλλα τόσα δικαστήρια, από καταγγελίες και από προσφυγές.
Δικαιώθηκε 100% σε όλα.
Οι Πρόεδροι των Δημοτικών Κοινοτήτων, "σύρθηκαν" σε δικαστικές περιπέτειες, για πολύ καιρό, για κακή χρήση των παγιών -όπως έλεγε η "ανώνυμη"-"επώνυμη" καταγγελία- και δικαιώθηκαν ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΑ.......
Μια απάντηση σε όσους σήμερα "κόπτονται" για τα δικαιώματα των Προέδρων των Δημοτικών Κοινοτήτων,επειδή απλά, αυτό τους συμφέρει..........
Ο ίδιος ο Δήμαρχος , αντιμετώπισε σωρεία διώξεων, βγαίνοντας από όλες πανηγυρικά αθώος.
Και ταυτόχρονα το έργο που έγινε, ακόμα και σήμερα,φαντάζει τεράστιο και χρησιμοποιείται από τις μετέπειτα Δημοτικές Αρχές.
Οκτώ(8) νυν Δημοτικοί Σύμβουλοι,από όλες της πλευρές, ανήκαν στο Όραμα Δημιουργίας και μάλιστα είχαν και πρωταγωνιστικούς ρόλους,αρκετοί από αυτούς.
Ηλιάσκος Βαγγέλης Αντιδήμαρχος, Λέκκας Ανδρέας Αντιδήμαρχος, Πέππας Παναγιώτης Αντιδήμαρχος, Ανυφαντής Κώστας Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου, Παπαγιάννης Γιώργος Αντιδήμαρχος,Σαμπάνης Δημήτρης Τοπικός Σύμβουλος, Καμπιώτης Διονύσης Πρόεδρος Λιμενικού Ταμείου και Δέδες Τάσος.
Αυτό το γεγονός, από μόνο του αποδεικνύει πως εκείνη η ομάδα,που αποκαλούνταν τα "καλά παιδιά", μάλλον δεν πέρασε τράνζιτ από τα Δημοτικά Δρώμενα, μιας και ακόμα υπάρχει-άσχετα αν δεν είναι ομάδα- και παίζει ,με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, βασικό ρόλο στην διαμόρφωση των εξελίξεων.
Είναι λοιπόν τουλάχιστον άκομψο να προσπαθούν κάποιοι, είτε να μειώσουν, είτε να υποβαθμίσουν,ή ακόμα χειρότερα να μηδενίσουν και να απαξιώσουν, το έργο εκείνης της περιόδου.
Και είναι και τουλάχιστον "παράξενο" όταν κάποιοι προσπαθούν να το κάνουν, να μην παρεμβαίνουν όλοι αυτοί-οι 8 που πιο πάνω ανέφερα- και να μην ανακαλούν στην τάξη, όποιον το επιχειρεί.
Όχι για εμάς, αλλά για τους ίδιους τους εαυτούς τους και για την πολιτική τους Ιστορία, αφού έχουν επιλέξει να συνεχίσουν να ασχολούνται με τα κοινά........
Περιμένω πως στο μέλλον, όταν κάποιοι επιχειρήσουν ξανά κάτι τέτοιο, θα υπάρχει άμεση αντίδραση και κάθε φορά που θα γίνεται, θα καλείται όποιος το επιχειρεί να ανακαλέσει ή να αποδείξει τα όσα λέει.
Κανένας μας, δεν είναι μόνος του.Έχει πίσω του έναν ολόκληρο κόσμο, που τον κατατάσσει και τον επιβραβεύει.Έχουμε λοιπόν υποχρέωση, αυτόν τον κόσμο να τον τιμούμε και να τον αφουγκραζόμαστε.
Υ.Γ oroposavrio:Αν σε κάποιους όλα αυτά, ακούστηκαν κάπως επιθετικά θα ήθελα να τους πω, πως επειδή ακριβώς έχω αυξημένη απαίτηση από όποιον έχει αποφασίσει να ασχολείται ακόμα με τα κοινά-και γιαυτό εγώ είμαι απών-και επειδή ο κάθε ένας κρίνεται από την συνέπεια των λόγων, αλλά και των έργων του, θα πρέπει να αντιληφθούν, πως η κριτική, δεν είναι πάντοτε κακόβουλη.Το αντίθετο μάλιστα. Υπάρχουν φορές που η κριτική γίνεται , για να αφυπνιστούν και να παλέψουν να γίνουν καλύτεροι.Αρκεί αυτό να γίνει έγκαιρα αντιληπτό και να εκτιμηθεί εύστοχα και έγκυρα.......
  Ζαφείρης Στέφανος
(Παρών και αξύριστος.)

Μύθοι και αλήθειες για το Κέντρο Ιστορίας,Δημοκρατίας και Δομών Πολιτισμού!

  Ιστορία, Δημοκρατία ,Πολιτισμός, τρεις κομβικές και μοναδικές λέξεις ,που κρύβουν μέσα τους ολόκληρη την πορεία του ανθρώπινου γένους, από...